Videoarde: Latin Amerika ve Karayipler’den Eleştirel Video Sanatı Pera Müzesi’nde

Videoarde: Latin Amerika ve Karayipler’den Eleştirel Video Sanatı programı, küratör Laura Baigorri’nin Latin Amerika ve Karayipler’de 2008-2011 yılları arasında AECID (Uluslararası İspanyol İş Birliği ve Geliştirme Ajansı) ve Cervantes Enstitüsü kültür merkezlerinin desteğiyle geliştirdiği üç bölümden oluşan bir program.
Programın amacı, direnişin tek yolunun görünürlük olduğunun aktarılmasına dayanıyor. Bu seçki, eleştirel sanatın erişim alanını ve yeterliliğini, bir yandan da bu alanda çalışan olan sanatçının ahlaki sorumluluğunu, kendini temsil edebilme konusundaki becerik(siz)liğini, sosyal ve politik konularla ilgilenen çalışmalardaki onaylanma gereksinimini, Latin Amerika sanatının ve sanatçılarının uluslararası sahnedeki rollerini ve son olarak da küratörün kendi çalışmasının uluslarötesi bağlamda ele alabilme meşrutiyetini sorgulamamıza neden oluyor.

KONFERANS – Program Küraötörü 8 Ekim Cumartesi, 16:00

Program

Erkekler, Kurtlar ve Erkekler

7 Ekim Cuma 18:00
9 Ekim Pazar 14:00 

Toplam Süre: 44’

Program hayal kırıklığı, moral bozukluğu ve iktidarsızlık konuları üzerinde duruyor. Tüm bu çalışmalar insan ahlakının kör noktalarında, kimi zaman daha genel anlamda –doğaüstü ya da sembolik sorular aracılığıyla– kimi zaman ise belli bir nebzede katı verilere ya da belirli sosyal unsurlara değinerek faaliyet gösteriyor.

Bu çalışmaların kimisi politika, bellek ve şiddet arasındaki ya da şiddetin temsili ve medyanın gösterdikleri arasındaki ilişki üzerinde dururken, kimisi gücün ne denli kokuşmuş ve alçak bir şey olduğuna ya da şovenist önyargıların köküne ve politikacıların bunları nasıl önemsiz gibi gösterdiğini ortaya koyuyor. Sonuçta, buradaki çalışmaların hepsi bizleri bireyin üstünlüğü, toplumsal davranış biçimleri ve insanın güçsüzlüğünün sınırları hakkında düşünmeye zorluyor.

Hayati Alan

7 Ekim Cuma 19:00
9 Ekim Pazar 15:00

Toplam Süre: 49’

Hayati Alan, fiziksel alan –mimari ve şehir planlaması, arazi ve sınır— ile birebir ilişkili olduğu gibi bu alanın kimliği ile de ilgileniyor. İki alt programa ayrılıyor: “Terk edilmiş ve nakledilmiş kentler” ve “Sanat piyasasındaki Latin kökenliler”.

Hayati Alan, fiziksel alan –mimari ve şehir planlaması, arazi ve sınır— ile birebir ilişkili olduğu gibi bu alanın kimliği ile de ilgileniyor. İki alt programa ayrılıyor: “Terk edilmiş ve nakledilmiş kentler” ve “Sanat piyasasındaki Latin kökenliler”. Bu alt programlardan ilki şehirlerin mimariye yatkın alanlarında kullanılan geliştirme politikalarını, kentsel yapılaşmadaki artışı baskın çarpık yapılaşma ile karşılaştırmak suretiyle eleştiriyor. Bir yandan da denetim ve kontrol, insanlara ait arazilerin kullanımı, emperyalist orduların yarattığı zehirli ve askeri kirliliği inceliyor. Diğer çalışmalar yerinden edilmenin sonuçları, arazi sınırlama politikalarındaki çelişkiler, yabancının konumu ve kimlik kaybına karşı olan direnç gibi konularla ilgileniyor. “Sanat piyasasındaki Latin kökenliler” sanat dünyasının görünürlüğü ve varlığını sürdürebilmesi için ihtiyaç duyduğu hayati alan üzerinde duruyor: Arabulucuların durumları (piyasa, kurumlar, eleştirmenler ve küratörler) ve sanatçıların kişisel seçimleri arasındaki gerilimli denge.

Benim Yolum, Yerel Hayatta Varlığını Sürdürme Dersleri

8 Ekim Cumartesi 14:00
9 Ekim Pazar 16:00

Toplam Süre: 110’

Belgelenmiş deneyimlere dayanan bu porgramda; biçimsel açıdan bir bireyin ya da kolektif bir portrenin mülakatı gibi yürütülen videolar, kavramsal açıdan direniş ile ilgileniyor. Belgelenmiş deneyimlere dayanan bu porgramda; biçimsel açıdan bir bireyin ya da kolektif bir portrenin mülakatı gibi yürütülen videolar, kavramsal açıdan direniş ile ilgileniyor. Bölüm I’de sanatçılar günlük hayatlarını farklı bakış açılarından paylaşan insan portreleri sunuyorlar: Belli bir mekanın doğru tasviri, doğru bir isim ya da günlük eylem, ya da gerçeğin kendisinden daha açıklayıcı olabilen kurgusal bir hayat. Sanatçıların temel bağlamlarını yakalayan şey kameraları. Bölüm II (Topluluklar) üç belgeselden oluşuyor. Bu belgeseller bizleri birbirinden çok farklı üç ayrı sosyal grubun günlük hayatına konuk ediyor: Buradaki toplulukların dünyalarının portresi daima günlük hayatın getirdiği sınırları aşma çabası, arzular ve hayallerden, kısacası umuttan ibaret. Son olarak, Kolombiya’nın klasiklerinden İnsanları Yakalamak.Yoksulluğun Vampirleri, 1978 tarihli Luis Ospina ve Carlos Mayolo’nun deneysel filmi yer alıyor. Bu film sahte bir belgesel çünkü bahsedilen veriler gerçeğe dayanmıyor. Bu sahte belgesel, acıyı kötüye kullanan ve bu şekilde kendilerine pay çıkaran sinemacıları ve birinci dünyaya ait seyircilerin marjinal görsel tüketim alışkanlıklarını eleştiriyor. Cali Grubu’ndan (Group of Cali) bu iki sinemacı bu çalışmalarını pornomiseria’yı (acı pornosu) ve 70’li yıllarda Avrupa’da satmak ve ödül kazanmak amacıyla üçüncü dünya ülkelerinde “sosyo-politik belgesel”ler çeken sahtekar belgeselcileri eleştirmek için üretiyorlar.

Not: Pera Müzesi etkinlik haberinden alıntıdır.

 

 

Author: Orhan Sümer

Share This Post On

Submit a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir