Transylvania

 

Başrollerinde Asia Argento ve Birol Ünel’in yer aldığı, 2006 yapımı Tony Gatlif filmi.

Tony Gatlif sinemasının en önemli unsurlarından olan “hareket ve bu hareketin tamamlayıcısı müzik” bu filmde de bolca bulunmakta. Hareket, Gatlif filmlerinde bir karnavalın içinde olabilirken aynı zamanda seyahati de kapsar, bir seyahat ki hayatını taşıdığın, kendi kendini yolculadığın.. Kırık kalpleri kesik kemanlara, anlık neşeleri hızlı piyanolara, hüznü akustik gitarlara teslim eden ve şimdiye kadar hiç yanılmayan Gatlif, Transylvania’da da müziği filmin en önemli noktasına koyarken hata yapmamış..

Fransa’da Transylvania’lı bir müzisyen olan Milan ile aşk yaşamış ve ondan çocuk bekleyen Zingarina, Milan’ın gidişi ile birlikte yollara düşer, burada aradığı müzisyen aşkı Milan gibi gözükse de aslında kendisine sorduğu “neden kalbim tutsak?” sorusunun cevabıdır peşinde olduğu.. Arkadaşı Marie ile birlikte “ilk” arayışlarının son bulduğu andan itibaren, yüreğimizi dağlayan bir müzikle birlikte ikinci ve daha önemli yolculuk başlar..

Zingarina belki değişmez ve dönüşmüş gibi gözükse de asla tam olarak dönüşmez ama biz onda bunları görebiliriz. O özgür bir kadındır, sağda solda bir nota gibi dolaşıp nereye gideceğini asla bilmeden de yaşayabilir, belki de karnındaki çocuğun köklerindendir bu yolculuğu..

“Senin gibi bir kadın buralarda ne arar” diye soran Tchangalo’ya “aşkı arıyorum” diye cevap veren Zingarina, Tchangalo ile birlikte dolaşmaya, kısaca sürüklenmeye başlar.. Sonuna kadar da bu sürükleniş içerisinde, ters yakılan bir sigarayı tüttürürüz seyirciler olarak.. 

Aşktan söz etmemiz pek mümkün değil, film boyunca aradığımız şey aşk olsa da, sevginin ve sevgisizliğin türlü şekillerini görmekten öteye gidemiyoruz, aşk ne Zingarina’nın kalbine ne de filmimize pek uğramıyor.. 

Müzik, hayat içindir, kendini böyle paralaman için değil..

Filmin müzikleri için de bu kanıya varabiliriz, özellikle Zingarina’nın yerden kalkıp bir festivalin içinde sürüklendiği sahne ile Thicki Thicki’nin çaldığı dans sahnesi tartışmasız biçimde filmin doruk noktaları ve bu noktalarda Asia Argento’ya müzik eşlik ediyor..

Transylvania, eğer Gatlif’in arayışlarını seven bir insansanız sizi tatmin edebilecek, yönetmenin önemli filmlerinden birisi olarak kabul edebileceğimiz bir yapım. Eğer çingene müzikleri korkutuyorsa sizi, bu filmi “büyük bir içe bakış ve içte kopan fırtınanın hayata yansıması” diye özetleyebilirim sizin için, belki ilginizi çeker..

– Neden hiç otelde yatmıyoruz..
– Duvarlar üstüme üstüme geliyor..

 

Author: Burak Kartal

Share This Post On

1 Comment

  1. Ost’si de film kadar güzeldi, özellikle de “Libre Zingarina”. Tony Gatlif her zaman “hmm” etkisi bırakıyor ve bunu yaparken de oldukça hayattan, oldukça gerçek ve bir o kadar da sıradan enstrümanlar kullanıyor: Bir bar taburesi üzerinde bir oyuncak ayıyla konuşarak o’nu unutmaya çalışmak gibi.

Submit a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir