The Eternal, Joy Division ve Kings Of Convenience

Müzik dünyası özellikle 50’lerin sonrasında hızla dönmeye başladı, müziğin gelişimine ve tarihsel sürece baktığınızda bu dönüşe ivme kazandıran ya da arada sırada yön değiştirmeyi başaran ciddi kırılım noktaları var. (Bkz: Mihenk Taşı) Her ne kadar kâğıt üzerinde çok başarılı duran bir grup olmasa da şüphesiz ki Joy Division bu noktalardan birini oluşturuyor. Etiket insanları gibi konuşursam “76-77 gecesi parlayan Punk’ın, 80 sonrasında Post-Punk’a dönüşümü en somut olarak Joy Division üzerinde görülebilir” şeklinde grubun durduğu yeri özetleyebilirim. Müziklerindeki atmosfer ile Ian Curtis’in muhteşem vokali birleştiğinde ortaya çıkan şarkılar her daim ürpertici.

Ian Curtis öldükten sonra yayınlanan Closer albümünün sondan bir önceki şarkısı olan The Eternal da bu müziğin ve vokalin tepe noktalarından birisini oluşturuyor. Ne zaman dinlesem “Ian Curtis öldükten sonra kaydetmiş olabilirler mi?” gibi garip bir düşünceye kapılıyorum, şarkı tam da ölüm gibi, ölümün tüm gerginliği ve dinginliğini aynı anda barındırıyor.

Başlıktaki Kings of Convenience kısmına gelirsek, pek tabi ki Norveç’li bu güzel insanlar için “Joy Division etkilerinin görüldüğü grup” diyemeyiz. İlla ki bir etki arayacaksak Belle and Sebastian daha yakın bir taştır, çevresinden tur atabiliriz. Kings Of Convenience’ı buraya getiren yapmış oldukları o harika The Eternal coverıdır. Coverlara tepkili ve gergin yaklaşırım, sevdiğim şarkıların farklı yorumlarını dinlemek bile istemeyecek kadar kapalıyımdır bu konuda ama bu adamlar ne yapsa dinleyeceğimden tereddütsüz dinledim The Eternal’ı ve yeni bin yılın en güzel insanlarının yaptığı bu harika şeyi aylardan beri dinliyorum, öyle ki paylaşma ihtiyacı duydum.

Kings of Convenience şarkıyı coverlarken tamamen farklı bir boyuta sokmuş diyebiliriz, daha çok temiz tonlardaki gitarlar ve arada bozuk atan müziğe eşlik eden vokal var, ancak temele döndüğünüzde ve sözlerin üzerinden geçtiğinizde pek bir fark göremiyorsunuz. Ruh dediğimiz ve şarkıya asıl kimliğini veren o 21 gramlık özü korumuş, aradan geçen onca zamana rağmen şarkının ölmediğini farklı bir vokal ve enstrüman aracılığı ile yeniden belirtmişler.

Aslında şarkıyı sadece anlatacaktım ama Mü-Yap’a tepki olarak bir de Rapid’e atayım dedim, buyurun buradan indirin, dinleyin..

Author: Burak Kartal

Share This Post On

2 Comments

  1. Ian Curtis’ten dolayı mıdır bilmem,Joy Division pek bi güzel,pek bir harika.Kings Of Convenience’ı yeni keşfettim.Şarkılarında akustik gitarı ön plana çıkaran güzel hava adamlarından,yani Joy Division’ın karanlık atmosferiyle pek alakaları yok.Ama kavırları yakışmış.Yazdım,bitti mi.Bitti!

  2. Kings Of Convenience’i 1 yıldan fazla oldu dinleyeli.. hala en çok dinlediğim sestirler. ben de onların daha çok Simon & Garfunkel etkisinde kaldığını düşünüyorum. günümüzdeki şekli bile denebilir hatta o kadar benziyor müzikleri. paylaşayım dedim.

Submit a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir