Temmuz İçin Şiir

bütün gözlerden kaçır beni temmuzda üşüt hemen
ismimizden başla silmeye ağzını karnını damarlarını sil
bana boynundan bir urgan yap iyice tuttur çöllere
düşeyim senden memelerinden elmacık kemiğinden
düşeyim temmuza da üşü sen ellerinden

temmuz bir ejderha içimde kımıldayıp duran
kalın derisi büyür ve nefesleri kıyamet
kaçarken ondan omzuna hoş kokulu ağzına
kan içinde toz içinde istanbulun içinde
yanıp kavrulayım bırak hiç durmadan ardımda

temmuz ki unutmanın güzel dudakların kahrı
şarabın kadınların ve çoğalmanın hazzıyla
sars beni kollarımdan saçlarınla boğ beni
erit beni temmuzda rengimi soldur benim
bir ad bir keder geriye kalmasın ondan

İstanbul, Temmuz, 2009

Bunları da Okuyabilirsiniz

• 07 Mayıs 2010 -- Sevmek de Yorulur
  Bir adam bir kadın var içimde iyice anladım Bana bunu sessizce anlatıyorlardı Bir yerde onların yönlerinden alımlı bir zarf katlanmıştı uzaktaki bulvarların geceye vurdukları çağırmasız kır günlerini zararsız akrepleri uzunlamasına yaşayıp yatay bir çocukla kalkan bir sürü alışkanlıklar taş...
• 15 Nisan 2010 -- Pembe Mendilli Kıza Şiir
  Metin Akdemir Rüştü Onur'u anımsatınca, benim de aklıma bir başka şey düştü. Kimi çevrelerde efsane olmuş bir şiir. Cahit Külebi'nin "seni, geceyi ve bulutları seviyorum" dizesiyle başlayan, hiçbir kitabına dahil etmediği, neden etmediğini kendisinin de  bilmediği Pembe Mendilli Kıza Şiir'ini bir...
• 08 Nisan 2010 -- İki Ada
  I. Bir dedikodu gibi gelişti kış Dondu belleklerde bir daha unutulmadı Hani pek uğramadığımız, uğramayınca da Çok uzak bir ülke gibi Bulduk ve yitirdik, bulduk ve yitirdik onu yıllarca Örneğin iyi tanıdığımız İç içe yaşadığımız ne varsa Bize darıldılar da sanki arada bir Yeniden yenid...