Temmuz İçin Şiir

harab

bütün gözlerden kaçır beni temmuzda üşüt hemen
ismimizden başla silmeye ağzını karnını damarlarını sil
bana boynundan bir urgan yap iyice tuttur çöllere
düşeyim senden memelerinden elmacık kemiğinden
düşeyim temmuza da üşü sen ellerinden

temmuz bir ejderha içimde kımıldayıp duran
kalın derisi büyür ve nefesleri kıyamet
kaçarken ondan omzuna hoş kokulu ağzına
kan içinde toz içinde istanbulun içinde
yanıp kavrulayım bırak hiç durmadan ardımda

temmuz ki unutmanın güzel dudakların kahrı
şarabın kadınların ve çoğalmanın hazzıyla
sars beni kollarımdan saçlarınla boğ beni
erit beni temmuzda rengimi soldur benim
bir ad bir keder geriye kalmasın ondan

İstanbul, Temmuz, 2009

Share This Post On

Submit a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir