Tanrılar Yeni Yaratıklar

Gene böyle bir gün Haavi ile kahve içip sahaflardan kitap taradığımız günlerden biriydi.. O gergin, asık suratlı amcanın dağınık raflarından birinde gördüm onu. Jim Morrison, Tanrılar Yeni Yaratıklar. 100 sayfa bile değildi, incecikti ama almak istedim ve nihayetinde aldım. Sonra bir çırpıda, hemencecik okudum. Doors öncesi döneme de ışıklık tutan, Morrison’un Manzarek ve Pamela ile aralarındaki iletişimi de gözler seren, Pam’e adanmış dizeler ile Jim’in rotasız bir şekilde sinema, simya vb konulardaki kelâmlarından oluşan bu şiirsel kitapta gözlerimin takıldığı birkaç noktayı alıntılar halinde paylaşmak isterim.

Kamera, her şeyi gören bir tanrı olarak, bilgelik arayışımızı tatmin eder. Bu yükseklik ve bu açıdan başkalarını gözetlemek: Yayalar gelip geçerler nadir deniz böcekleri gibi lenslerimizin önünden!” Syf. 25

Modern yaşam trenle bir yolculuktur. Yolcular pis kokulu koltuklarında alabildiğine dönüşüme uğrar ya da vagondan vagona sallanarak dolanırlar; bitmeyen bir dönüşümün esiri olarak. Parçalanmış arka yüzünün, hareketli bir vitrinler, tabelalar, sokaklar, binalar görüntüsü sunduğu kentleri yardığımızda, kaçınılmaz gelişme başlangıca doğrudur (istasyonların hepsi bir örnektir). Kimi zaman başka araçlar, kapalı dünyalar, vakumlar öne geçmek ya da kesinkes geride kalmak üzere yanıbaşlarında seyahat ederler.” Syf. 31

Sinema, sanatların en totaliter olanıdır. Bütün enerji ve heyecan kafatasının içine emilir, bir tür zihinsel ereksiyon; kanla şişer kafatası. Caligula tüm tebası için tek bir boyut arzulardı, tek bir vuruşta tüm imparatorluğun başını uçurabilmek için. Sinema bu dönüştürücü araçtır işte. Beden, gözler uğruna varolur sadece; bu iki yumuşak, açgözlü mücevheri ayakta tutan kuru bir sapa dönüşür.” Syf. 37

Kamera androjen bir makine, bir tür mekanik hünsadır.” Syf 48.

Tanrılar hayallerle uyuşturur bizi. Bize kitaplar, konserler, galeriler, şovlar, sinemalar verirler. Özellikle de sinemalar. Sanat yoluyla kafamızı karıştırı ve kendi köleliğimizin içinde kör ederler bizi. Sanat, hücre duvarlarımızı süsler, sessiz ve birörnek tutar bizi.” Syf. 52

firat@tramvayduragi.com

Author: Fırat Aydın

Share This Post On

Submit a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir