Slash – Slash

http://www.metalhammer.co.uk/wp-content/uploads/2010/02/slash-final-cover_large.gif

Slash'in ilk solo albümü 31 mart 2010'da piyasaya çıktı

Rock dünyasının efsane ismi ile ilgili söylenebilecek çok az söz kaldı. 90larda Guns’n Roses ile yaptığı inanılmaz işlerden sonra Velvet Revolver’da da kendisine hayran bırakan Slash’in aslında ilk solo çalışması diyemeyeceğimiz kendi adını taşıyan ilk albümü epey farklı tarzda müzisyenin katkısını taşıyor. Bu müzisyenler arasında ilk dikkatimi çekenler; Ian Astbury, Fergie, Ozzy Osbourne, M. Shadows (Avenged Sevenfold), Lemmy Kilmister ve Andrew Stockdale (Wolfmother) olmuştu. Bu adamlar (ve kadın) albümde şarkılarına kendilerinden oldukça şey katmışlar. Genel olarak da şarkılar vokalistler ile birlikte yazıldığı için uyumun muhteşem olduğunu söyleyebilirim.

Albümün şöyle bir kapağına bakan insan düet listesini (diyet listesi gibi oldu :d ) zaten baştan sona bir bütünlük olmayacağını baştan anlamıştır. Düetlerle dolu olan albümlere önyargılı davrandığından dolayı bu albümü de dinlemeyi epey geciktirdim. Açıkçası albümün arşivimde yer aldığını bile yavaş yavaş unutmaya başlamıştım. Nihayet albümü dinlemeye başladığımda aklımdan geçen ilk cümle ise “kan yaptı şerefsizim” oldu.

Ian Astbury’nin  muhteşem vokali ve Izzy Stradlin’in basit ama etkileyici gitar riffi ile açılan şarkı (“Ghost”) ve albüm “Slash The Cult’a katılsaydı nasıl bir birliktelik ortaya çıkardı ? ” sorusunun cevabı gibi. Albüm genel olarak bu formül üzerine inşa edilmiş ve vokalistlerin tarzları albümdeki çeşitliliği artırmış.

Albümde diğer dikkatimi çeken şarkılar;

Fergie’nin belki de Skin’den sonra en kışkırtıcı kadın rock vokalisti performansı sergilediği “Beautiful Dangerous“, Jimmy Page’e saygı duruşu niteliğindeki, son dönemde oldukça büyük işler yapan Wolfmother’ın vokalisti Andrew Stockdale’in vokalde çılgın attığı, yılın en iyi şarkılarından biri “By The Sword“, Maroon 5’i tırnağım kadar sevmesem de Adam Levine’in vokaldeki katkılarıyla muhteşem bir pop/rock balladı olan “Gotten“, Lemmy’nin bas gitarı ve vokaliyle albümün en hayvan şarkılarından biri olan “Doctor Alibi“, yer yer  thrash metal’e göz kırpan ritimleriyle “Nothing To Say” ve sürpriz bir şekilde Iggy Pop’lu “We’re All Gonna Die” oldu. Alter Bridge vokalisti  Miles Kennedy ile mükemmel bir uyum yakalayan Slash’in beraber kaydettikleri “Back From Cali” ve “Starlight” ile, Chris Cornell’in performansından bir şey kaybetmediği “Promise” albümün diğer ağır toplarından.

Slash’in herhangi bir rock gitaristinden neden farklı olduğunu ispatlayan bu albüm, Slash’den beklenen her türlü gitar atraksiyonuna sahip olmasının yanı sıra herkesin dinleyebileceği enfes bir rock albümü.

Author: Anıl Okay

Share This Post On

Submit a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir