Nemrud – Ritual

Nemrud - Ritual

Türkiye’de Anadolu Rock’ın ön planda olduğu senelerde progressive rock’a yaklaşan Moğollar, Erkin Koray, Barış Manço gibi önemli isimler tam olarak progressive rock olarak adlandıramasak da işin psychedelic/folk rock kısmında çok başarılıydılar. 70lerden sonra Türk Rock’ı durdu. 90lardaki diriliş de daha çok metal anlamında oldu. 90lar dirilişinde aklıma gelen iki progressive rock örneği de aynı sene çıkmıştı. 1996 da Nekropsi tarafındadn yayınlanan Mi Kubbesi hakkında konuşmaya gerek duymuyorum. 657’nin Çatlak isimli albümü ise 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na tabi Ankara Devlet Opera ve Bale kurumu çalışanları tarafından yayınlanan oldukça başarılı bir albümdü.

Şimdiye kadar Türkiye’de piyasaya çıkmış en iyi iki progressive rock albümü olarak yukarda bahsettiğim iki albümü sayıyordum (grubun Journey Of The Shaman isimli albümünü hala dinlemiş değilim). Grubun gitarist ve vokalisti Mert Göçay’ı gentleoctopus‘ta yayınlanan Frank Bornemann (Eloy) röportajı ile tanımıştım. Röportajı okuyunca kendisinin çok büyük bir Eloy hayranı olduğunu anlıyorsunuz. Bu Eloy hayranlığı mükemmel bir şekilde albüme yansıtılmış. Prodüksiyon aşamasında da eski kayıt tekniklerinin kullanıldığını düşünüyorum.

40 dakika boyunca 70lere yolculuk yapıyorsunuz. Türün köklerine bu kadar bağlı kalmak 2013 yılında yayınlanan bir albüm için büyük risk. Genesis, Eloy, Camel gibi gruplarında 80ler ve 90larda yapamadığı bir işin üstesinden başarıyla çıkabilmek büyük takdir toplamalı. Türkiye dışında albümün başarısının kanıtlandığını görüyor ve seviniyorum.

Eloy ve Camel seviyorsanız bu albümü dinlerken mutlu olacaksınız. Gitarın vahşice ön plana çıkmadığı, bütün enstrümanların dengeli kullanıldığı, melodik ve şimdiye kadar dinlediklerim içinde bu topraklarda yayınlanan en iyi progressive rock albümü.

Author: Anıl Okay

Share This Post On

Submit a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir