Massive Attack – Heligoland

Massive Attack’ın ender gelişen osasuna ataklarının aralıklarından bile uzun süre sonra çıkardığı yeni albümü “Heligoland” nihayetinde 8 Şubat 2010 sabahı Virgin etiketiyle tüm ihtişamı ve görkemiyle raflardaki yerini aldı.


Mezzanine’in gelmiş geçmiş, yapılmış yapılacak en kışkırtıcı trip-hop albümü olması, grubun bir önceki albümü 100th Window’un yeteri kadar önemsenmemesine neden olmuştu. Gerçi, 100th Window’un Robert Del Naja’nın solo albümü olduğu düşünülürse (Grup üyeleri kayıtlarda yer almamışlardı) grup olarak 12 yıl aradan sonra  birlikte ürettikleri ilk albüm olan Heligoland, aynı zamanda Robert Del Naja’nın katkısının da en az olduğu albüm. Albüm aslında diğer Massive Attack albümlerinden çok farklı değil, grup yeni şeyler denemek yerine eski tarzlarında devam etmeyi tercih etmiş gözüküyor. Şarkıların çoğunun sindirilmesi zor şarkılar olduğunu ve albümü ilk dinlemeden sonraki ilk dinleme için cesaretinizi toplamanız gerektiğini söylemem gerek. Çünkü ilk etapta birkaç şarkı dışında sizi kendinize bağlayacağını düşünmüyorum.


Pray for Rain kaotik bir açılış şarkısıyken, dakikalar ilerledikçe bu kaotik ve yorucu şarkılar yerini daha görkemli ve etkileyici şarkılara bırakıyor. Massive Attack’in daimi tercihlerinden Horace Andy’nin 3D ile Splitting the Atom’daki düeti, Yine Horace Andy’nin tanrısal vokaliyle ruhuna kavuşan Girl I Love You, albümde yayınlanmadan önce ilginç klibiyle dikkatimi çeken ve albümün en hareketli şarkısı Paradise Circus, bariz bir şekilde Inertia Creeps kokan, hatta bu şarkının bir varyasyonu diyebileceğim Rush Minute, Melankolik eksikliği tamamlayan, Damon Albarn’ın “do you love me” lerini kafamıza kafamıza vuran Saturday Come Slow ve ağır aksak ritimleriyle, darbukasıyla, ölçüsüzlüğüyle, ruh haliyle albümdeki en beğendiğim şarkı Atlas Air’i albümdeki favorilerim olarak sayabilirim.


Gördüğünüz gibi neredeyse albümün tamamını favorilerim arasında yazdım ve ben bu albümü seviyorum. Belki diğer Massive Attack albümleri kadar hit çıkartmayacak ama görkemiyle, sürükleyiciliğiyle,ruh haliyle bazılarının canını fena yakacak bu albüm.

Author: Anıl Okay

Share This Post On

2 Comments

  1. Benim albümdeki favorim Psyche. Martina Topley Bird vokallerini seviyorum aslında, o yüzden Babel de sevdiklerimden. Genel olarak sevdim ben albümü, yenileri pek sevmiyorum genelde ama bu albüm güzel olmuş. Yazı da güzel olmuş, daha çok albüm incelemesi / eleştirisi bekleriz.

  2. Albümü ben de çok sevdim ama benim favorim saturday come slow. massive attack ve damon albarn bir araya gelince çok güzel bir şarkı çıkmış ortaya.

Submit a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir