Korhan Futacı ve Kara Orkestra

Daha dün gibi hatırlıyorum yağmurlu akşamın sabahında Burak’ın bilgisayar başındıyken dinlediği şarkıyı. Yeni yeni uyanıp kendime bile gelmeden bu hangi şarkı diye sormuştum. O şarkı dandadadan’ın aydınlıklar’ıydı. Usulca başlayıp cesurca biten başı ayrı sonu ayrı o şarkı beni dandadadan’a aşık etmişti. Sadece beni değil, Burak’ı, Fiko’yu, Nazo’yu, Sümero’yu herkes bu dörtlünün etkisindeydi uzunca bir süre. Açıkçası bu bizim ortak olarak sevdiğimiz ender şeylerden biriydi ve tadını çıkartıyorduk. Özellikle peyote’deki o ufak sahnenin önünde “zın-zın çatalı göster banaa” bağrışmalarımızı hala unutmuş değlim. Hiçbir konserde o kadar eğlenmedim.

Her şey olması gerektiği gibi güzel giderken akıllarına nerden estiyse grup bir dağılma sürecine girdi, ve beklendiği gibi, dağıldı. Oysa ki biz yeni albümün hazır olduğunu falan sanıyorduk. Kaybeden yine biz olduk.

Korhan Futacı solo albümüne ağırlık vermişti ve kara orkestra adlı bir orkestra da kurup “Geleneksel Mahşer Günü” albümünü yayınladı. Albümle aynı adı taşıyan çıkış şarkısının klibini bir kaç televizyonda izleyip mest olmuştum ama yoğunluktan resmen adamları unutup gitmiştim. Neyse ki İstiklal Kitabevi’nde rastgelip aldım albümü. Şarkı şarkı inceleyip merakınızı bölmek istemeyeceğim türden bir albüm. Öncelikle ismi gibi kapağı gibi “kara” bir albüm. Herhalde Korhan Futacı her projesinde git gide kararıyor. Peki bu kararma iyi mi kötü mü diye soracak olursanız, ona cevap veremem. Korhan Futacı kışkırtıcı vokali ve saksafonuyla yine sizi büyülecek. Buna emin olabilirsiniz.

Belki konserlerinde Zın zın da çalıyorlardır ve bizi çıldırtırlar. Kesinlikle deneyip görmemiz lazım.

Author: Anıl Okay

Share This Post On

Submit a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir