Efter Repetitionen

Aslında bir replik eklemek istedim, ama Bergman filmleri hakkında konuşmaya can attığım için filmle ilgili de birkaç şey söyleyeyim dedim. Ingmar Bergman’ın 1984 yılında televizyon için çektiği bu filmde gözde oyuncuları Erland Josephson ile Ingrid Thulin oynuyorlar, genç oyuncu rolündeyse Lena Olin var. Tiyatro sahnesinde, provadan sonra yönetmen Henrik Vogler’in yalnız kalmasıyla başlayan film, yönetmenin genç oyuncu Anna Egerman ve onun annesi Rakel Egerman ile olan hayali diyaloglarıyla sürüyor. Her filmi gibi oldukça otobiyografik görünen bu filmde Bergman, hayat-tiyatro ilişkisini, yönetmen-oyuncu ilişkilerini ve tabi Vogler aracılığıyla kendi geçmişini sorguluyor. Bergman’ın sahnelediği bir oyunu izlemek gibi bir şansa sahip olmak nasıl olurdu hayaline, ne kadar iyi televizyon filmleri çekiliyor kıskançlığı ekleniyor filmi izlerken.

Filmden Henrik Vogler’in bir repliği;

“Sana bir şey söyleyeyim Anna Egerman. Benim yaşımda bazen öne doğru eğilirsin ve aniden kendini başka bir gerçekliğin içinde bulursun. Ölüler, ölü değil. Yaşayanlar hayalet gibi görünürler. Bir dakika önce açıkça olan bir şey, aslında anlaşılması ne kadar tuhaf ve zor.”