A Winged Victory For The Sullen, Olafur Arnalds ve Nils Frahm

En sevdiğim müzisyenlerin bir sahnede adeta bir festival gibi ardı ardına sahne alacakları söylense kesinlikle inanmazdım. Bundan yıllar önce bir tanıtım yazısı yazdığım Dustin O’Halloran, iki yıl önceki konserini dün gibi hatırladığım Olafur Arnalds ve piyano ile bütünleşen, birkaç nesil sonrasının büyük efsanelerinden olacak Nils Frahm dün gece Salon İKSV sahnesinde kişisel müzik tarihimin destanını yazdılar.

Dustin O’Halloran yeni projesi A Winged Victory for the Sullen ile gelmişti. (Bundan tam bir ay sonra solo olarak yine gelecek) Kendi adlarını taşıyan ilk albümlerini güzel ve güneşli bir yaz gününde dinlediğimden pek etkileyici bulmamıştım ancak dün akşam yarattıkları atmosferle çok önemli bir grup olduklarını kanıtladılar. Mikrofonu olmadığından çıplak sesle konuşan Dustin O’Halloran yedikleri yemekten bahsetti, aperatifleri yedikten sonra ana yemek gelmesine oldukça şaşırmıştı. Sahnede yaklaşık elli dakika kaldılar, beş-altı şarkı çaldılar. Daha sonra da kısa bir aranın ardından Olafur Arnalds sahneyi aldı.

Daha önce de gelmiş olduğundan tecrübeliydi. “Merak etmeyin aynı şarkıları çalmayacağım, arada yeni şarkılar da yaptım” dedi ve yine yedikleri yemekten bahsetti, Dustin gibi Olafur da doyduktan sonra ana yemeğin gelmesine çok şaşırmıştı! Yeni neslin en yetenekli müzisyenlerinden birisi Olafur, piyanonun başında yine bir elli dakika kadar kaldı ve arada şu an İstanbul’da tatilde olan ve konseri izleyen kuzenine de selam yolladı. (Olöf Arnalds mı acaba? İKSV duy sesimizi!) Polland şarkısını çalarken “şarkıyı Polonya’dayken yazdım, bazen böyle basit bir insan oluyorum!” demesi de hoşuma gitti. Olafur’un ardından da Nils Frahm sahneye geldi.

Üç hafta kadar önce baş parmağını kırdığından dolayı davula merak sardığını söyleyip ilginç bir davul denemesi ile solo konserine başladı. Ardından da “davul hoş olsa da benim her zaman ana enstrümanım piyano oldu” diyerek piyanonun başına geçti. Daha önce Nils Frahm dinledim ama dün akşam gördüğüm gerçekten inanılmaz yetenekli, eşsiz bir müzisyendi. Böylesine büyük bir yetenek beklemiyordum, böylesine büyük bir yeteneği bu kadar yakından izleyebildiğim için ömrümün sonuna kadar kendimi çok şanslı hissedeceğim.

Gecenin sürprizi ise Nils’in performansı sonrasında alkışların devam etmesi üzerine yeniden sahneye gelmesi ile yaşandı. Önce Nils geldi, teşekkür etti, ardından da Dustin ve Olafur sahneye geldiler. Üçü bir buçuk piyanonun başında enstrüman ve yer paylaşımı yaptılar! Hatta Dustin tam olarak oturamadı. Ardından da sahneye çıkan tüm müzisyenler yavaş yavaş enstürmanlarını çalarak sağdan soldan gelmeye başladılar. Şimdiye kadar izlediğim hiçbir konserde böyle bir şey görmemiştim, açıkçası son derece etkileyici olan bu kapanışı videoya çektim ve hayatımda çektiğim en acayip video oldu. Burada paylaşıyorum ki gelemeyen insanlara bir teselli olsun. Ayrıca oturmalı düzende sahnenin en önünde olmak gayet muhteşem bir tecrübe oldu, dünden sonra çok mutluyum, uzunca bir süre de yüzümden gülümseme eksik olmayacak.

A Winged Victory For The Sullen, Nils Frahm ve Olafur Arnalds from Burak KARTAL on Vimeo.

Author: Burak Kartal

Share This Post On

Submit a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir